Op 7 oktober 2026 wees de kantonrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant vonnis in een zaak over de vraag of tussen partijen een schikkingsovereenkomst tot stand was gekomen (ECLI:NL:RBZWB:2026:9715). De zaak ging over de terugkoop van een caravan na discussie over gebreken en de vraag of de caravan wel als nieuw kon worden beschouwd. De uitspraak laat zien dat een schikkingsvoorstel sneller bindend kan worden dan partijen soms denken.
De koper koopt op 30 maart 2025 een caravan van de verkoper voor een totaalbedrag van € 30.250,-. De caravan is in de advertentie en op het aankoopformulier gepresenteerd als nieuw. De caravan wordt op 26 april 2025 geleverd. Nadat de koper vóór levering vragen stelt over de factuurtekst “caravan zoals gekocht en akkoord bevonden”, bevestigt de verkoper per e-mail dat het gaat om een nieuwe ongebruikte caravan.
Enige tijd na de levering, begin juni 2025, stuurt de koper een brief aan de verkoper met een opsomming van gebreken, waaronder roestvorming. Volgens de koper is geen sprake van een nieuwe ongebruikte caravan.
Op 26 juni 2025 doet de verkoper via zijn gemachtigde een voorstel voor een oplossing:
Op 30 juni 2025 laat de koper via zijn gemachtigde weten akkoord te zijn met het voorstel. In de e-mail wordt benadrukt dat de caravan een week is gebruikt, zodat de staat niet meer exact gelijk is aan de staat bij aankoop. Wel garandeert de koper dat hij zeer nauwgezet en voorzichtig met de caravan is omgegaan. Ook geeft de koper aan dat de caravan in de opslag staat en dat er vooraf een ophaalmoment met de stalling moet worden afgestemd.
Daarna blijft uitvoering uit. De koper vraagt op 4 juli 2025 om een reactie, noemt op 10 juli 2025 zelf twee mogelijke ophaaldata en kondigt op 16 juli 2025 aan dat hij nakoming in rechte zal afdwingen als nakoming verder uitblijft.
Op 21 juli 2025 laat de verkoper weten dat hij niet meer bereid is om de caravan op te halen. Volgens de verkoper had hij voor het ophalen een voorstel gedaan dat niet was geaccepteerd, terwijl dat voorstel volgens hem ruim van tevoren was gecommuniceerd. Om die reden beschouwde de verkoper de afspraak als vervallen. De koper kon de caravan nog binnen één week bij de verkoper afleveren. Gebeurde dat niet, dan wilde de verkoper de caravan niet meer kosteloos terugnemen.
Bij e-mail van 23 juli 2025 weerspreekt de koper die lezing. Volgens de koper was juist uitdrukkelijk afgesproken dat de verkoper de caravan zou ophalen. Dat één door de verkoper genoemde, niet met de koper afgestemde ophaaldatum bij de stalling niet mogelijk bleek, is volgens de koper geen reden om de gemaakte afspraak niet na te komen. Omdat de verkoper inmiddels had laten weten de caravan niet meer te willen ophalen, stelt de koper zich op het standpunt dat de verkoper in verzuim verkeerde.
De koper start een dagvaardingsprocedure en vordert onder meer dat de verkoper wordt veroordeeld tot nakoming van de schikkingsovereenkomst, op straffe van een dwangsom. Volgens de koper is de verkoper tekortgeschoten in de nakoming van die overeenkomst: hij moest de aankoopsom en de tegemoetkoming betalen en de caravan ophalen, maar heeft dat niet gedaan.
De verkoper voert daartegen verweer. Volgens hem zijn partijen geen schikkingsovereenkomst aangegaan, omdat daarover geen overeenstemming is bereikt.
De kantonrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant beoordeelt of tussen partijen een schikkingsovereenkomst tot stand is gekomen. Volgens de kantonrechter is dat het geval. De verkoper heeft op 26 juni 2025 een voorstel gedaan: terugkoop van de caravan, kosteloos ophalen bij de stalling en betaling van een tegemoetkoming van € 500,-. De koper heeft dat voorstel op 30 juni 2025 aanvaard. Daarmee is volgens de kantonrechter een schikkingsovereenkomst tot stand gekomen.
Tijdens de mondelinge behandeling voert de verkoper nog aan dat hij de caravan eerst wilde bekijken voordat hij deze zou ophalen. De kantonrechter gaat daar niet in mee. Nergens blijkt namelijk uit dat het bekijken van de caravan als voorwaarde voor de schikking was afgesproken. Ook het feit dat de verkoper een onaangenaam gesprek had met de stallingseigenaresse, betekent niet dat hij zijn verplichtingen uit de schikkingsovereenkomst niet meer hoeft na te komen.
Dat de caravan inmiddels mogelijk minder waard was geworden, maakt dit niet anders: omdat de verkoper de caravan niet eerder had opgehaald zoals afgesproken, komt dat voor zijn rekening en risico.
De uitkomst is duidelijk: de verkoper wordt veroordeeld tot betaling van € 30.750,-, bestaande uit de aankoopsom en de overeengekomen tegemoetkoming, te vermeerderen met wettelijke rente, buitengerechtelijke kosten en proceskosten. Ook moet hij de caravan alsnog bij de stalling ophalen. Doet hij dat niet tijdig, dan verbeurt hij een dwangsom. Daarnaast moet de verkoper de inmiddels opgelopen opslagkosten betalen.
Deze uitspraak laat zien dat een schikkingsvoorstel sneller kan leiden tot een bindende afspraak dan partijen soms denken. Een overeenkomst komt tot stand door aanbod en aanvaarding, en in beginsel is een overeenkomst vormvrij. Een handtekening onder een schriftelijke vaststellingsovereenkomst is dus niet altijd nodig. Ook een concreet voorstel per e-mail en een daaropvolgend akkoord kunnen voldoende zijn.
Wie alleen onder voorwaarden wil schikken, moet dat duidelijk maken. Denk aan een voorbehoud van inspectie, interne goedkeuring, financiering of ondertekening van een schriftelijke vaststellingsovereenkomst. Wordt zo’n voorbehoud niet duidelijk gemaakt, dan kan de partij in kwestie later niet zomaar onder de schikking uit.
Juist daarom is het vaak verstandig om een bereikte schikking schriftelijk vast te leggen. In een vaststellingsovereenkomst kunnen partijen vastleggen wat moet worden betaald, welke handelingen moeten worden verricht, welke voorwaarden gelden en of na uitvoering finale kwijting wordt verleend. Dat voorkomt discussie achteraf en maakt nakoming eenvoudiger afdwingbaar.
Meer weten over dit onderwerp? Neem gerust contact op met Gerben Hoijtink of één van onze specialisten uit het team Commercial Contracts & Litigation.
Advocaat
